Wielerterrorist

Mijn knie heeft de operatie goed verteerd! Ongeveer 7 weken nadat ik werd geopereerd heb ik een eerste week voluit op de rollen getraind. Voluit mag hier gezien worden als het begin van een seizoen. Rustig rijden dus met een iets hogere hartslag omdat de conditie niet echt goed te noemen is. Maar dat laatste is natuurlijk niet verwonderlijk.

5 trainingen heb ik in deze eerste week afgewerkt op de rollen. In totaal goed voor 109,72 km.

• 27 juli: 22,47 km (krachttraining)
• 28 juli: 22,02 km (souplessetraining)
• 30 juli: 18,04 km (Extensieve intervaltraining)
• 31 juli: 23,60 km (Extensieve intervaltraining)
• 1 augustus: 23,60 km (Extensieve intervaltraining)

Wim Training logboek, statistieken, Training

Het is enige tijd stil geweest op mijn blog en de reden hiervoor is vrij eenvoudig, ik heb gewoon niet gefietst. Sinds april heb ik mijn fiets niet meer aangeraakt. De reden was een pijnlijke linkerknie.

De pijn werd veroorzaakt door een gekantelde knieschijf waardoor deze te hard over mijn kniegewricht schuurde met kraakbeenletsel tot gevolg. De enige optie was een chirugische ingreep en nadien platte rust.

Ondertussen is de operatie 8 weken achter de rug en kan ik weer opnieuw (gestructureerd) beginnen te trainen. Omdat er voor dit jaar toch geen doelen meer op het programma staan heb ik dan maar besloten om mijn training nu te starten zoals ik ze in januari 2009 ben gestart. De bedoeling is dan om de winter door te fietsen en dus tamelijk goed de winter uit te komen om in 2011 daarop verder te bouwen.

Gisteren heb ik met veel plezier en volkomen pijnloos een 61 minuten durende krachttraining afgewerkt op de rollen. Wat een heerlijk gevoel om opnieuw te kunnen fietsen – als is het maar op de rollen.

Met de conditie zal het uiteraard niet super, maar ik denk dat het erger had gekund. Nu is het kwestie van opnieuw langzaam op te te bouwen en vooral niets te forceren. Maar bovenal genieten.

Wim Training gekantelde knieschijf, operatie, Training

Dankzij het betere weer kon ik deze week twee dagen op de weg gaan trainen. Hiervoor waren we een weekendje naar De Belgische Kust gereden zodat ik mijn LSD trainingen kon afwerken op een volkomen vlak parcours.

Maar aan de kust is de stevige wind natuurlijk een groot nadeel. Bijn mijn LSD trainingen probeer ik om mijn hartslag onder 153 bpm te houden. Tegen de wind in fietsen ging dan tegen 17 à 18 km/h. Vooral zaterdag was het met momenten afzien bij de beesten.

Naast de wind was er namelijk ook nog de regen die mij parten speelde met als gevolg dat mijn rit er na amper 52 km al op zat wegens compleet verkleumd. Vooral mijn voeten waren kletsnat – ondanks mijn overschoentjes – en ijskoud.

Op zondag was het weer al veel beter. Nog steeds wind, maar een wolkeloze hemel en een winterzonnetje maakten er een aangename rit van.

De trainingskilometers worden stilaan opgetrokken en het zal nodig zijn ook want de Ronde van  Vlaanderen is minder dan 3 maanden verwijderd. Maar de moral is er nog steeds, dus ik ben er nog steeds zeker van dat het mij gaat lukken.

• 12 januari: 34,87 km (souplesse training)
• 13 januari: 30,25 km (krachttraining)
• 14 januari: 33,03 km (extensieve interval training)
• 16 januari: 52,01 km (LSD Training)
• 17 januari: 75,45 km (LSD Training)

Weektotaal: 225,58 km
Jaartotaal: 378,02 km

Wim Training logboek, statistieken, Training

Een nieuw jaar, een nieuw doel. En dat doel is om het volledige parcours van de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen te fietsen, ongeveer 260 km. Om dat te verwezenlijken zal ik serieus uit mijn pijp mogen komen en ben ik eigenlijk iets te laat opnieuw beginnen te trainen vrees is. Maar niet getreurd, ik ben opnieuw bezig en dat is wat telt.

Deze week viel mijn vooropgesteld schema al onmiddellijk in het water wegens de sneeuwval. Van op de weg te rijden was er geen sprake. In deze periode van mijn trainingsopbouw moet ik LSD trainingen doen en doe ik die liefst op zo vlak mogelijke wegen.

En laat nu net de fietspaden die ik hiervoor gebruik volledig met sneeuw bedekt zijn. Dus is er deze week enkel op de rollen getraind.

• 5 januari: 33,38 km (souplesse training)
• 6 januari: 29,75 km (krachttraining)
• 7 januari: 32,84 km (extensieve interval training)
• 10 januari: 31,37 km (extensieve interval training)

Weektotaal: 127,33 km
Jaartotaal: 152,44 km

Wim Training logboek, statistieken, Training

Vorige week schreef ik dat ik graag heroïsch wou worden, welnu ik zal het worden. En om zeker te zijn dat ik goed voorbereid ben om het godendom te betreden heb ik mij alvast ingeschreven.

Op zaterdag 3 april zal ik in Brugge aan de start verschijnen voor de volle 260 km van de Ronde van Vlaanderen. Dat wil zeggen dat er vanaf nu terug maniakaal zal getraind worden. Het sociale leven zal de komende maanden even aan de kant moeten gezet worden om mij voor de 100% te kunnen geven. Maar dan zal ik wel iets te vertellen hebben als ik daarna terug onder de mensen kom.

Wim Fietsen 260 km, Fietsen, Ronde Van Vlaanderen, RvV

Afgelopen vrijdag had ik een bericht op mijn voicemail van Moozes om te zeggen dat mijn Fulcrum Racing 3 achterwiel terug was van de invoerder en dat het hersteld was. Omdat ik daags erna Les Géants des Ardennes ging rijden had het tijdstip niet beter gekozen kunnen zijn. Want 300 gram minder mee naar boven sleuren scheelt toch – vooral psychologisch dan.

Ik moet eerlijk gezegd toegeven dat ik een beetje teleurgesteld was toen ik mijn wiel terug in handen had. Toen ik het had binnen gebracht had één van de mechaniekers naar de invoerder gebeld om het probleem alvast uit te leggen en toen had men bij Fulcrum gezegd dat het wiel volledig opnieuw bespaakt zou worden. Maar dit bleek niet het geval. Het was duidelijk dat er nog oude spaken in het wiel zaten.

Omdat het zo laat was en bovendien vrijdagavond, beloofden ze mij dat ze gingen telefoneren naar Fulcrum achter meer informatie en mij op de hoogte houden. Maandag kreeg ik effectief – zoals beloofd – een telefoontje met meer uitleg, maar de uitleg die ze bij Fulcrum gegeven hadden was weer heel sumier. Gelukkig gaven ze mij wel het telefoonnummer voor als ik zelf eens wilde bellen.

Natuurlijk heb ik dit gedaan en uiteindelijk wist m’n mij te zeggen dat er drie spaken vervangen ware en dat dit meer dan voldoende zou zijn. Ondertussen had ik al zonder problemen de fietstoch van zaterdag uitgereden, maar het onzekerheidsgevoel over de kwaliteit van het wiel blijft toch knagen. Ik kan me niet van de gedachte ontdoen ‘hoelang gaat het wiel het deze keer volhouden‘. Ik weet dat ik zo niet mag denken, maar toch doet een mens dat.

Ik kan nu al wel zeggen, moest er opnieuw iets gebeuren met mijn achterwiel, dat ik het nog wel zal laten herstellen, maar er niet meer mee zal rijden. Dan gebruik ik ze eventueel als reservewiel maar ofwel rijd ik dan verder met mijn Mavics ofwel koop ik mij een nieuw setje, maar dan zal het geen Fulcrum meer zijn.

Wim Uncategorized achterwiel, Fulcrum, Fulcrum Racing 3, spaakbreuk, wiel

Het beloofde een goede week te worden, met mooie weersvoorspellingen en veel goesting. Tijdens de week  ben ik ‘s avonds ben ik 4 keer op de weg kunnen gaan rijden, maar tijdens de laatste training merkte ik dat de ketting doorslipte op sommige tandwielen.

Blijkbaar is deze versleten en dient ze vervangen te worden. Hierdoor heb ik in het weekend niet kunnen rijden.

• 10 augustus: 75,07 km (op gevoel gereden)
• 11 augustus: 75,98 km (conditietraining – hartslag proberen onder 140 BPM houden)
• 12 augustus: 76,4 km (conditietraining – hartslag proberen onder 140 BPM houden)
• 14 augustus: 65,93 km (weerstandtraining)

Een weektotaal van 293,38 km is zeker niet slecht, maar ik had het graag wat meer gezien. Jammer van de versleten ketting want hierdoor heb ik twee prachtige dagen niet kunnen rijden. En ook deze week zal het wat minder zijn omdat de fiets nu in herstelling binnen moet. Maar het voornaamste is natuurlijk dat hij technisch in orde is voor Les Géants Des Ardennes van komende zaterdag.

Wim Training overzicht, Training, week 33

Een discussiepunt bij veel wielertoeristen is – volgens mij – het soort crankstel dat men gebruikt. En hiermee bedoel ik uiteraard hoeveel tandwielen je vooraan ter beschikking hebt en hoeveel tandjes deze dan hebben.

Zelf heb ik een triple genomen (52 – 39 – 30) en wel omdat ik mezelf als een salonfietser beschouw en anderen dan ook wel zullen doen omdat ik met een tripple rij. Want nog steeds wordt er – alweer volgens mij – minzaam gedaan over wielerliefhebbers die met een tripple rondrijden.

De reden van mijn keuze is dat het mijn eerste echte fiets was en dat ik niet wist hoe ik zou presteren bergop. En dus heb ik het zeker voor het onzekere genomen en heb ik gekozen voor en tripple. Waarom dan niet kiezen voor een compact hoor ik u vragen? Het antwoord daarop ga ik houden op geen idee. Ik had een gevoel dat zo’n compact een beetje een onnatuurlijk gegeven is, als is dat natuurlijk een uitleg die op niets trekt.

Tot nu toe heb ik echter mijn 30 slechts éénmaal moeten gebruiken en dat was tijdens de beklimming van de Mont Ventoux. Tijdens mijn twee vorige doortochten in de Vogezen wou ik proberen of alle beklimmingen zouden gaan op de 39 en tot mijn grote verbazing lukte dit wonderwel en zelfs zonder te sterven. Maar op de Ventoux ben ik dus – uit luiïgheid misschien – vrij snel op de 30 gaan rijden.Maar wat doet het ertoe. Liever in een goede tijd bovenraken dan sterven zoals anderen omdat ze echte mannen niet met een tripple rijden.

Maar klopt dat wel? Rijden echte mannen niet met een tripple? Nemen ze een dubbel of een compact? Vandaar deze poll? Met welke tandwielen rijdt u?

 Loading ...

Wim Materiaal, Poll compact, crankstel, dubbel, tripple

Toen ik begin dit jaar mijn nieuwe fiets kocht koos ik voor Fulcrum Racing 3 wielen. Ik twijfelde eerst nog om de Racing 1 te nemen maar in de winkel vertelde mij dat de 3 zeker goed genoeg was om aan wielertoerisme te doen. En wie ben ik om daar aan te twijfelen.

Maar eerlijk gezegd heb ik er al veel pech mee beleefd. De eerste was begin maart, nog geen twee maanden nadat ik mijn fiets had.  Bij het nemen van een bocht richting een fietspad breekt er een spaak in mijn achterste wiel. Dit kan uiteraard altijd gebeuren, maar zo snel na het kopen van een nieuwe fiets lijkt met toch verdacht.

Het wiel werd opgestuurd naar Fulcrum en ik kocht een reserversetje om toch verder te kunnen rijden. Toen dacht ik nog dat ik er weining plezier zou aan beleven. Na lang wachten kreeg ik uiteidendelijk mijn Fulcrum wiel terug. Kosten: om en bij de 25 euro. Omdat ik vond dat dit niet mijn fout was weigerde ik te betalen en deden ze bij Moozes een commercieel gebaar door mij niets aan te rekenen. Ik was tevreden en kon weer genieten van mijn goede wielen.

Op 4 juli was het weer zo ver. Kameraad T. en ik hadden een fietstocht gepland van Mechelen naar Westend, maar na 10 kilometer besloot het achterwiel dat het nog eens tijd was om stuk te gaan. Op een recht stuk fietspad naast de Dijle brak er voor de tweede maal een spaak.

Ik kon dus voor de tweede maal naar Moozes om mijn beklag te doen en ditmaal werd de spaak ter plaatse vervangen, maar diende ik wel te betalen. Zowel voor werk als voor de nieuwe spaak. Maar helaas, mijn rijden met Fulcrum wielen was van korte duur.

Goed twee weken later, het was de maandag van onze vakantie in de Provence, zijn we net begonnen aan de afdaling van de Col de Madeleine. Op een stukje waar het even terug naar boven gaat zet ik me recht op mijn trappers en … breekt er voor de derde keer een spaak in het wiel. Jammer genoeg zat mijn vrouw vast in Bédoin waardoor ik nog 6 kilometer te voest moest gaan tot aan de auto. Gelukkig had ik mijn reservewielen meegenomen zodat ik toch nog wat van mijn vakantie had.

Ondertussen is het wiel weer binnen gedaan bij Moozes en eindelijk vonden ze het daar ook niet kunnen dat die spaken zo snel breken. Ze zouden het wiel opnieuw opsturen naar Fulcrum en ik zie dat ze een nieuw wiel moesten vragen. Toen de mechanieker van Moozes aan de telefoon sprak met iemand van Fulcrum zei deze dat ze het wiel volledig van nieuwe spaken zouden voorzien.

Ik ben benieuwd wat het resultaat dit maal gaat zijn. Ik weet wel dat ik deze keer niets ga betalen. Ik heb namelijk al eens betaald en dat was toen ik de wielen kocht. En dit met de intentie om er mee te fietsen. Ondertussen heb ik al bijna evenveel kilometers gereden met mijn reservewielen als met mijn (toch wel prijzige) Fulcrums.

Wim Ergernissen, Materiaal Fulcrum, Moozes, Racing 3, spaakbreuk, wielen

Deze week heb ik minder dan voorzien op de weg kunnen rijden door een ongeval op maandag waarbij ik veel geluk heb gehad.

Gelukkig kon ik toch nog trainen op de rollen waardoor ik mijn conditie, die terug aan het beteren was, niet opnieuw kwijt speelde

• 3 augustus: 78,11 km (weerstand – tegen een auto gereden)
• 4 augustus: 23,47 km (Klimtraining op de rollen BRH-1)
• 5 augustus: 37,86 km (Rollen – training van de maand)
• 6 augustus: 35,32 km (Klimtraining op de rollen BRH6)
• 7 augustus: 27,37 km (Recuperatietraining op de rollen BRR3)
• 8 augustus: 90,15 km (Weerstandtraining)

Het weektotaal komt zo op 292,28 km, wat zeker niet slecht is gezien het ongeval van maandag. Tijdens het fietsen had ik geen last van mijn ribben. Noch op de rollen noch zaterdag op de weg. Na de fietstocht en daags erna had ik wel meer last dan voordien. Vandaar dat ik dan ook op zondag een rustdag had ingelast om mijn lichaam de tijd te geven om te herstellen.

Voor komende week hoop ik op goed weer zodat ik de kilometers nog wat kan optrekken om de conditie toch wat te verbeteren met het oog op de Vogezen.

Wim Uncategorized overzicht, Training, week 32